Reisverslag deel 4

Za 22-06-’13

Op zoek naar een internetverbinding, altijd weer een verrassing waar je terecht komt….. Deze keer in een winkel/kantoorruimte waarvan de deur op slot is. De tussendeur vanaf de kopieërwinkel biedt uitkomst. Altijd aan de mensen vragen of een en ander er is dus, want niets is wat het lijkt.

De verbinding is erg traag dus foto’s versturen doe ik maar niet. Zelfs internetbankieren werkt vanaf hier, dus dat off road rijden door de duinen kan door gaan. Bij de thee onderhandel ik nog wat met Salem over de prijs, maar Badhramani moet het uiteindelijke fiat geven, het is zijn handel. Uireindelijk komen we er uit, maar over de prijs mag ik niet praten in de oase want deze ligt onder de prijsafspraken die er zijn. Ik hoop maar dat ik goed onderhandeld heb, en de prijs inderdaad goed is.

Na ruim een halve dag voorbereidingen, en het oppikken van twee vrienden van Badhramani gaan we op weg. Het viel niet mee om diesel en benzine voor de auto’s te vinden, alleen op de zwarte markt was er wat te vinden, tegen woekerprijzen. 20 liter diesel voor 50 EGP is ruim tweemaal de nromale prijs. Dus krijg je slechts vier liter diesel voor een euro. En da’s weinig. Hahaha!

We rijden een gedeelte van de route door het donker op weg naar een mooie plek om te kamperen. De black desert was dus inderdaad zwart, en niet alleen van de lava die hier de woestijn kleurt.

Eenmaal op een mooie plek aangekomen eten we een beetje brood, en is het tijd om te slapen. Aangezien het volle maan is probeer ik het kamp op de foto te zetten, het ziet er erg mooi uit in het donker.

Onder de sterrenhemel val ik, omhoog kijkend naar de sterren, in slaap. Wat een leven….

 

Zo 23-06-’13

De zon maakt ons wakker en na het ontbijt is het tijd om serieus in de woestijn te gaan rijden. Vanaf het kamp zie ik allemaal rotsformaties staan, maar dit is nog niet de white desert welke bekend is om deze staande rotsformaties.

We gaan op weg naar de magic spring, welke alleen water geeft als er leven in de buurt is. En donker heuveltje aan de horizon is het richtpunt om heen te rijden. Ik kijk maar wat korter voor me, want met een auto in het zand spelen heb ik nog nooit gedaan. En uitgraven, daar houd ik niet van. Het eerste deel is behoorlijk steenachtig, dus wegzakken is er niet bij.

Bij de magic spring houden we halt en nemen de gidsen tijd om af te wassen. Ik ga onder de palmbomen zitten en doe een korte meditatie op deze bijzondere plek. Een bijzonder verfrissende plek. Helaas is hier erg veel toerisme, en word er dus ook toeristische rommel ge bouwd. Een potsierlijk afdak laat ik maar weg, als ik een foto van de heuvel met de dadelpalmen maak.

De hele dag rijden we richting Dahkla oasis, ik heb de track zelfs in de GPS staan. Tracks for africa is dus ook hier geweest om de route op te nemen. Uiteraard komen we diverse keren vast te zitten in het zachte zand, maar dat mag de pret niet drukken. Naarmate de dag vordert gaat het rijden steeds beter, en als altijd geldt: don’t follow the guide! Want die rijdt in een beresterke landcruiser, terwijl ik het wat meer moet hebben van snelheid met m’n viercilinder. Gaan als een jacko met dat ding!

Diverse keren rijdt ik de gidsen voorbij als zij aan het emmeren zijn om los te komen, en steevast levert dat een hoop geschreeuw, duimen omhoog en aangeven van richting op. Mooi man!

Aan het eind van de dag zijn we bijna bij de kampeerplaats. Als de gids stopt om te kijken waarheen te rijden blijf ik een mooi eindje hoger op de helling staan. Ik zie ze omhoog wijzen en een plek aanduiden, maar eerst moeten we nog een “stukje” zacht zand oversteken. De gidsen gaan als eerste en zitten al gauw vast. Die gasten kunnen toch goed rijden met een auto in het zand, en als ze vastzitten zijn ze ook gauw weer los.

Als er genoeg ruimt tussen ons is rijdt ik ook verder, eerst maar eens gang maken van de bult af. Maar dat valt niet mee….. Het gaat hier steil naar benden, en zelfs hier moet ik vol gas geven om de auto aan het rollen te houden….. Erg zacht zand dus.

Als de auto een beetje zijdelings helt schuift de hele handel zijwaarts naar beneden, dit kan gevaarlijk worden als de hellingshoek te groot wordt….

als de auto vast begint te lopen stuur ik iets naar de lage kant van de helling om snelheid te houden, want als de wielen beginnen te graven valt de auto om. En dat lijkt me niks.

Op een harder stukje aangekomen zet ik d auto stil om te kijken hoe nu verder te gaan. De gidsen zitten ook vast, maar al veel hoger op de helling. En daar ga ik niet terecht komen in dat zachte zand.

Ik zie een route die meer stenen bevat, en ga deze lopen om te kijken of ik er kan rijden. Ik loop helemaal de helling op naar de gidsen, die ondertussen al rondrijden snelheid proberen te maken. Als ik boven ben staan zij op de beoogde kampeerplek, wel een hele mooie, maar ik vraag me af of ik er terecht kan komen….

Badhramani wijst we een route aan, maar volgens mij is die te zacht. Na twee keer proberen en twee keer vastlopen ga ik het op m’n eigen manier doen, via de gelopen route.

Het eerste stuk is welliswaar steil, maar blijkt goed grip te bieden. In de lage gearing, tweede versnelling trekt de auto tegen de bulten op. Hopen dat ik geen zacht zand tegen kom, want zonder snelheid kom je daar echt niet door.

Eeen kjelin stukje zacht zand haalt de snelheid uit de auto….. Net op tijd pakken de voorwielen op steviger zand weer grip, en met een beetje spinnende wielen kom ik op de hardere zandplak terecht.

Nog een paar honderd meter te gaan… en ik ben er. Wat een ontzettend mooie dag is het geweest.

n het kamp komen de woestijnvossen al gauw kijken wat er te halen valt, twee van de ze slimmerikken zijn er. Ze jatten alles wat los en vast zit, ook uit de auto. Deuren, en zelfs de ramen, moeten dicht want ze klimmen desnoods in de auto.

Die vossen zijn absoluut niet bang, en naderen gerust tot tien meter afstand. Met de jongste van de twee, moeder en kind denk ik, valt zelfs een beetje te spelen zoals met een hond. Ik hem aan het schrikken maken, hij wegrennen en weer terug komen om me uit te dagen. Ik vind het wel grappige dieren. De gidsen zetten water neer waar de vossen gretig gebruik van maken.

Als we later op onze rug naast een kampvuurtje liggen horen we een plastik zak ritselen, en zien we een vos wegrenne met een afvalzak in zijn bek. Als we opspringen en beginnen roepen laat hij ‘m vallen, en haal ik ‘m op en stop de zak veilig weg. Als ik terug loop komt die brutale aap gelijk weer kijken wat er te jatten valt. Grappige dieren..

We slapen weer onder de open hemel en als ik zeg dat ik dat altijd ga doen in de woestijn krijg ik de waarchuwing dat je het land wel moet kennen i.v.m. schorpioenen enz. Die zal ik maar niet vergeten….

 

MA 24-06-’13

We rijden het laatste stuk naar Dakhla oasis, doen nog een beetje zandduinen alwaar ik al gauw weer vast zit, en gaan daar samen nog wat drinken.

Als de banden weer opgepompt zijn nemen we afscheidt, en ga ik weer verder. De mannen gaan via een mooie route weer naar huis.

In eerste instantie zouden we met zijn tweeën gaan, later kwamen daar twee vrienden bij. En dat maakte de situatie toch aanzienlijk anders, gezien het contact dat je met elkaar hebt. Maar desalniettemin heb ik het erg mooi gevonden.

Ik rijdt vandaag maar niet te ver over de weg, en maak kamp onder de rook van een ruïne bij baris oasis.

 

Di 25-06-’13

Vanmorgen heb ik de hogedruk brandstofpomp versteld, ik heb de timing vervroegd. Volgens de monteur die mee was in de woestijn loopt de auto dan beter, en verbruikt minder. Erg veel werk is het niet, en aangezien ik het gereedschap toch voor de dag heb loop ik diverse punten goed na. Roofrack, vering, V-snaren enz. Alles zit nog vast genoeg, dus dat gaat goed.

Ik heb de auto gisteravond onder een boom gezet voor wat schaduw, en da’s op zich een goed idee. De boom echter bevat takken met doorns als naalden, en er steken er al diverse in de banden en in mijn slippers….

De uitweg uit het kamp eerst maar eens takvrij gemaakt, en de doorns uit de banden getrokken. Na het wegrijden de banden nog een keer gecontroleerd op doorns, en gelukkig geen schade opgelopen.

Aangezien de boot naar Soedan zondag pas gaat, ga ik de toerist uithangen door bij Dush tempel te gaan kijken. Midden in de woestijn staat een ruïne van lemen bakstenen, met zandstenen ornamenten. Hierin zijn de welbekende egyptische tekeningen van mannen, vrouwen, jakhalzen enz gegraveerd. Dat moet toch veel werk geweest zijn, met hamer en beitel…

Ik heb het gezien, en ga weer verder. Inkopen doen in Baris oasis en dan op naar Luxor.

’s Avonds in de woestijn lekker gekookt en ff via satteliet met met mijn schatje gebeld, laten weten dat het goed gaat.

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *