Reisverslag deel 3

ZA 15-06-’13

Weer kaarten met de syrische kinderen. We spelen een simpel soort
pesten, zonder de meeste pestkaartregels. Alleen twee pakken telt mee,
de rest doen we niet.
Als we aankomen in de haven moeten we lang wachten voor we van boord
mogen, we zijn de laatsten die er af mogen. Als we eenmaal goed en wel
aan de kade liggen gaan het vacuum en de waterdruk van de toiletten
af, en niets werkt dus meer?! Niet leuk. Als we van boord gaan worden
we op de kade gelijk al aangesproken door een paar ritselaars en
souvenirverkopers. Cheap diesel, only 50 dollar per 100 liter. Afgezet
tegen onze prijzen goedkoop, dat wel. Maar internet verteld toch echt
dat we hier 6 liter voor 1 dollar kunnen krijgen. De man druipt
teleurgesteld af, en vraagt hoe we aan die prijzen komen? “
Internet” is het antwoord. Kennis is macht, dus. Bij de douane is het
ook weer wachten, als eerste wil men de syrische auto’s doorzoeken en
die worden dan ook helemaal uitgepakt en aales wordt doorzocht.
Doordat het oorlog is in Syrië vluchten er veel mensen naar familie in
Egypte. Als het wachten toch wel erg lang begint t duren regelt fixer
Eslam dat de auto’s op het haventerrein kunnen blijven staan, onder
het wakende oog van de politie. Ik hoop er maar ht beste van, het is
ondertussen laat geworden en ik ben moe. Morgen kunnen we de auto’s in
de afgesloten garage van de douane parkeren.

ZO 16-06-’13

Parkeren in garage gaat niet door, maar de auto’s staan eigenlijk
prima, 24 uur per dag politie in de buurt. Aangezien het zondag is
vandaag, kan de douane niet betaald worden, wat onze fixer ook praat
met diverse mensen. De auto’s komen het land dus niet in vandaag, nog
en dag in het hotel slapen dus. Gelukkig is hotel de la poste niet de
duurste met zeventien dollar per nacht voor een drieprsoons kamer. Het
meeste werk m.b.t. Invoeren en verzekering is al wel gedaan, dus
morgen zou het een korte oefening kunnen worden. Maar dat zullen we
wel zien want er zijn al net zoveel plannen veranderd als dat er
gemaakt zijn.
Vandaag heb ik een Egyptische SIM kaart gekocht, zodat Marieke via een
0900 nummer goedkoop met me kan bellen. Als we dat proberen werkt het
niet, en a ik terug naar de winkel. Hier blijkt dat de inkomende
oproepen niet geactiveerd zijn?! Wat moet j dan met een mobiele
telfoon als je niet gebld kunt worden? Als dit geregeld is werkt het
allemaal wel, en hebben we ff lekker met elkaar gekletst, ikke vanaf
het strand Port Said.

MA 17-06-’13

Eindelijk op pad. Na weer een dag wachten en thee drinken kunnen we
eindelijk gaan. Mijn auto en die van Taghd en Bob, twe Ieren, zijn al
door de douane onderzocht en in orde bevonden. De Engelsen Byron en
Alana worden door de taxi de verkeerde kant op gebracht, dus de
sleutel van hun auto is er niet. De douane gaat weer verder met ander
werk, en wij wachten tot de engelse equippe arriveerd waarna de douane
weer opgetromeld moet worden. Wachten dus. Tracks for africa werkt op
de Garmin, zelf adressen zijn op te zoeken. Wat een luxe! Alks alle
auto’s doorzocht zijn gaat fixer Eslam de douane gaat betalen, en
mogen we het land in! Wat een overwinning! Zonder fixer is dat volgens
mij niet te doen, we zijn een gebouw van de douane ingelopen wat
totaal niet als zodanig te herkennen was, de gevel zag er erg
bouwvallig uit, en de deur leek op slot. De eerste verdieping was ook
nog niet veel soeps, maar daarna….. Wat een luxe.
Fixer Eslam en zijn team hebben volgens mij goed werk geleverd, voor
een redelijke prijs. Totaal kostte het hele proces 3000 EGP per
equippe, zo’n 325 euro. Hier zit dan ook alles bij in, kentekenplaten,
verzekering, douanekosten, transport per taxi door Port Said, thee bij
het wachten en niet te vergeten smeergeld. Om de boel op rolletjes te
lagten lopen. Dit is tenslotte wel africa. Onderweg naar Cairo gaan we
in de rij staan voor dieselolie. Sinds de revolutie is het verkrijgen
van brandstof regelmatig een probleem. Je zou toch verwachten dat als
je een werkend toeleveringssysteem hebt, en er en andere president
komt, dit systeem blijft werken. Maar niet dus. De Egyptenaren zijn
niet blij met dit gebrek aan brandstof, want armoede of niet,auto’s
zijn er zat. In alle staten…. Het verkeer is een absoluut
gekkenhuis, vrachtwagens blijven op de linker rijstrook rijden, rechts
inhalen is eerder regels dan uitzondering en die witte streep op de wg
is om met de bestuurdersstoel overheen te gaan.. Toeteren,
ezelskarren, parkeren op snelweg, keren midden op snelweg via speciale
“rotonde”, verkoopstalletjes op vluchtstrook, lekke banden op snelste
rijstrook, kapotte auto’s op snelste rijstrook, geen lichten aan, geen
lichten meer in heel de auto, alles kan hier. Alleen de toeter werkt
op iedere auto. Waarschijnlijk is dit een van de steden waar de toeter
eerder versleten is dan de banden van een auto.
We zijn door het donker naar Cairo gereden, het wachten op dieselolie
duurde vrij lang. Ook in het donker blijft het een gekkenhuis om in te
rijden. Uiteindelijk hebben we camping oasis gevonden met behulp van
de GPS navigatie, is verder totaal niet aangegeven. De buurt rondom de
camping ziet er niet goed uit in het donker, maar de camping is ok.
Eigenlijk meer een tuin, de auto’s staan op de oprit naast het huis.
Wel alles achter een hoog hek, wat op slot gaat. De rit hier heen was
al een avontuur op zich!

marc voor de piramide We hebben de Pyramides van Giza al gezien vanaf het dak van het huis
op de camping, dit is een mooi gezicht in het donker. Er is en zwembad
in de tuin! Aangezien het heet is geweest vandaag maken we daar gretig
gebruik van.

DI 18-06-’13

Vandaag naar de hollandse ambassade gegaan om een introductiebrief te
halen voor de sudanese ambassade, maar het zit niet echt mee. De
privé-chauffeur die me op zou komen halen op de camping zit vast in
het verkeer als gevolg van een groot ongeluk op de rondweg van cairo.
Met de  wachtsman van de camping ben ik met een tuktuk naar de
asfaltweg gereden om te proberen een taxi te vinden. De prijs voor een
rite naar de stad zou rond de dertig EGP moeten liggen, maar de
onderhandelingen starten op zestig. Na een beetje heen-en weer geëmmer
kom ik op veertig EGP uit, en ik vind het wel best.
Het verkeer is dusdanig slecht dat ik een half uur te laat op de
ambassade ben, ondanks alle capriolen die de taxichauffeur uithaalt.
Een verloren dag dus, visa-technisch gezien. De afstand vanaf de
camping is slechts15 km, maar het verkeer is dusdanig druk dat we hier
1 uur en 40 minuten mee druk zijn. Nog nooit zo’n gekkenhuis gezien,
iedereen rijd kris-kras door elkaar heen om maar één meter verder naar
voren te komen. Dat daardoor het hele verkeer vastloopt doet er niet
toe.
Dan moeten we de plannen maar aanpassen, en ga ik naar het Egyptische
museum, kijken hoe de koningen en farao’s vroeger leefden en begraven
werden. Als ik het museum binnen ga loop ik Byron en Alana tegen het
lijf, zij hebben het gezien en gaan shoppen.In het museum is erg veel
te zien, met redelijke uitleg bij de items, en in welke tijd deze
thuishoren. Ongelofelijk hoe ze vroeger met hamer en beitel zulke
grote beelden hebben gemaakt, met zulke kleine details. Om van de
plakaten met het beroemde tekenschrift maar niet te spreken.Het is
weer erg warm vandaag, en als ik achter in de landrover mee terug
rijdt is het bijna niet te harden. Op zijn egyptisch de deur los
gedaan, maar met zo’n zwaar reservewiel achterop is de deur erg
moeilijk te houden. Een klein kiertje biedt uitkomst, en koelt me een
beetje. Het achterop komende verkeer rijdt als een gek, dat is vanaf
hier goed te zien.
Op de terugweg in de buitenwijk op jacht geweest naar groenten, maar
we krijgen het gevoel dat we afgezet worden, en de groenten te duur
zijn. Eenmaal terug op de camping gaat de wachtsman met ons mee
groente kopen, en kopen we o.a. een kilo uien voor drie EGP, zo’n
dertig eurocent, en een enorme zak brood voor vijf EGP. Dat zijn de
prijzen!
’s Avonds lekker met zijn vijven gegeten van een verse salade van
tomaten, komkommers en ui. Met als toetje kakelverse mango en
suikermeloen. Een goed leven!

WO 19-06-’13

8.00 private driver voor de poort. Op naar ambassade, verkeer redelijk
goed, 35 min onderweg. Introductiebrief koste slechts vijf minuten,
geprint formulier gepakt, datum erop en ondertekenen.
Ieren komen terug van hun ambassade, maar moeten wachten tot brief
geschreven is. Op naar Sudanese ambassade. Hier is slechts alleen een
balie met een groot raam, met vier gaten er in. De immigration officer
is bijna niet te verstaan, maar ik krijg een formulier in arabisch en
engels.  Invullen dus, en niet zo weinig ook. Ik heb nou voor de
tweede keer gzien dat ze op zo’n formulier om de naam van mijn moeder
vragen, ik vraag me af waarom dat is? Mam, je bent officieel
geregistreerd in africa. Ook mijn bloedgroep willen ze weten, maar dat
moet ik eerst uitzoeken. Dat is in de voorbereidingen wel ter sprake
geweest, maar vergeten. De huisarts weet het niet, nadat ze in de
archiven in de kelder hebben gekeken, wat nu? Uiteindelijk maar A+
ingevuld, ik blijf toch een positieve afstammeling van de apen.
Kopiën maken van de hele handel inclusief paspoort, 2 EGP betalen,
twee pasfoto’s erbij en inleveren die aanvraag. 100 dollar betalen bij
de cashier, en morgen is het visum klaar. “niet vanmiddag?” heb ik nog
gevraagd, maar dat mocht niet baten. “Tomorrow!” bleef het antwoord.
Dus morgen weer een dag in het gekkenhuis van Cairo rondrijden,
hopelijk is het visum 9.00 al klaar, en kunnen we gelijk weer terug
naar de camping. Door redelijk rustig verkeer?
“s Middags lekker in het zwembad gelegen, mij te heet om de stad in te
gaan. De hitte is me bijna teveel. Ik wordt er erg moe van, en
zeikerig. Normaal hebben we de hele zomer om langzaamaan op te warmen,
maar dat gaat nu een beetje sneller.
Plan om de pyramides morgen te bezoeken als visa binnen is, en daarna
de stad te verlaten. Ik heb genoeg van de drukte, en snak naar de rust
van de woestijn. Met de hitte leren we daar wel weer omgaan.

DO 20-06-’13

De visa liggen klaar! Paspoort aanpakken en gaan! Het verkeer is weer
erg druk, maar eenmaal op de ringweg loopt het vlot door, en zijn we
rond 11.00 weer op de camping. Inpakken en wegwezen!

Afscheid genomen van Byron en Alana, en met Taghd en Bob naar de
pyramides gereden. Je kunt op het terrein bij de pyramides met je
eigen auto rondrijden, gezien de hitte wel een goed idee. Werkelijk
overal kun je rijden, bijna tot aan de voet van de pyramides aan toe.
Op zo’n belangrijke historische plek…

Maar ons komt het wel goed uit. Taghd en Bob hebben in turkije veel
tijd verloren met wachten op de ferry, en hebben een strak schema. Zij
gaan over de site rondrijden, dus we nemen na het maken van een paar
foto’s afscheid en wensen elkaar goede reis.
Ik ga even wat rondlopen, en ga de sphinx bekijken. Het is behoorlijk
druk met allerhande gasten die je toeristische handel aan willen
smeren, maar ik heb geen belangstelling. Slechts één man is erg
vasthoudend in zijn manieren, maar als ik harder en bozer praat laat
ook hij los. Grattis.grattis, zegt ‘ie. Maar niks is hier gratis, heb
ik al geleerd.

’s Avonds weer lekker vrij kamperen in de woestijn, da’s toch een stuk
beter als in de stad. De maan is driekwart vol, en geeft voldoende
licht om zonder zaklamp rond te scharrelen.

Vrij 21-06-’13

Vanmorgen lekker langzaam opgestart, alleen de daktent direkt na het
ontwaken ingeklapt. Ik heb geen zin om dit in de volle zon te doen.
Vanaf de kamppeerplaats op kompas in de richting van de woestijnweg
gereden, en op naar Bahariya oasis.
Onderweg staat er en landcruiser langs de weg, een beetje scheef
gezakt. Als ik stop komen de mannen direkt aangelopen en beginnen
roepen “this is no good, six bolt.” Volgens mij werkt dat prima, want
mijn wielen zijn er nog steeds niet afgevallen.
Zij hebben al twee lekke banden als gevolg van de hitte op de weg, en
niet meer reservewielen. De band die onder de auto zit is helemaal aan
flarden, plakken heeft ook geen zin.
Maar ze hebben al gebeld voor extra reservewielen, en die komen per
bus, of met een toevallige voorbijganger hun kant op. Zo regel je dat
dus in de woestijn.
Ze vragen mij om water, en uiteraard geef ik ze wat ze nodig hebben.
Als we staan te praten komen de reservewielen aan in de kofferbak van
een auto, en kan het feest beginnen.
Zij hebben alleen een klein potkrikje om de auto, inclusief 1HZ motor
in de bak, op te tillen.
Als ik zeg dat ik een airjack heb is er één man heel blij, de rest
weet niet wat dat is.

Voor de dag met die opblaasbare skippybal, en omhoog met die kar. Nu
zien ze allemaal hoe handig dat ding is, inclusief ikzelf. Reservewiel
er onder en gaan maar weer.
De mannen komen uit Bahariya oasis, en ik wordt uitgenodigd voor thee.
Dat kon nog wel eens interessant worden. Tevens blijkt Salem een
bedoeïnenkamp voor toeristen te hebben, alwaar ik uitgenodigd word om
te komen overnachten.

’s Avonds drinken we thee, en praten wat. De broer van Salem,
Badharamani,blijkt een gids te zijn die met toeristen door de woestijn
trekt. Hij maakt een aanbieding om met mijoff road door de zandduinen
naar Dahkla osasis te rijden, de weg via farafra oasis is niet veel
soeps, en veel meer kilometers.
Een privé-cursus duinen rijden dus….. bijna niet te versmaden, zeker
niet gezien de prijs die hij vraagt. Eerst maar eens kijken of
bruintje at wel kan trekken ( Of er centen genoeg zijn ), want ik moet
ook de ferry over het Nassermeer nog betalen….

nog geen naam pyramides pyramides3 pyramides2 overnachten in white desert modellenwerk2 modellenwerk1 magic spring nog geen naam groeisels in de woestijn ff helpen eerste woestijnkamp bekend grapje chicken and mushroom white desert 2 emmertjes water halen

One Comment

  1. henk.ebbink@hetnet.nl'

    Hallo Marc,
    Blij te lezen, dat de reis zo verloopt. De problemen, die zich voordoen, zijn in dit soort landen heel gewoon, maar dat had je al wel ingecalculeerd. Aangezien wij ook in deze streek (pyramiden, Cairo etc.) een verblijf hebben gehad, lezen we het verslag niet alleen, maar zien we tevens de beelden, van de o.a. de chaos in het verkeer.
    We kijken alweer uit naar een vervolg op dit verslag.
    Het ga je goed en veel plezier in e zandbak!
    Groetjes Henk en Cuny

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *